Het verhaal achter TOEK
Hoe TOEK begon
TOEK begon tijdens mijn Master Healthy Ageing, samen met mijn oma: Beppe Minke. Wat voor haar belangrijk was en wat nog wél kon, werd het vertrekpunt voor Thuis Op Eigen Kracht.
Het begon bij mijn oma

Mijn oma, mevrouw M. Dijkstra-Postma, was toen 86. Voor mij was ze Beppe Minke. Een vrouw met een eigen mening en een eigen kijk op het leven. Ze had gezondheidsproblemen, maar bleef kijken naar wat nog wél mogelijk was.
Haar motto is ook het mijne: ‘tob niet, het komt toch anders’. Je kunt 86 zijn, of ouder, en een hele lijst aan aandoeningen en complicaties hebben. Dat vertelt iets over je gezondheid, maar nog lang niet wie je bent. Beppe Minke was zoveel meer dan die lijst. Dat geldt voor iedere cliënt: er is een mens met een eigen verhaal, wensen, gewoontes en dingen die het leven de moeite waard maken.
Daarom wilde ik TOEK samen met haar ontwikkelen. Niet voor ouderen invullen wat zij nodig hebben, maar mét hen kijken, uitproberen en verbeteren. Zo ontstonden tijdens mijn opleiding de eerste uitgangspunten van TOEK. Dat is voor mij sociale innovatie: samen met de mensen om wie het gaat iets ontwikkelen, en leren van hun dagelijks leven.
Vanuit die eerste ideeën heb ik TOEK verder uitgewerkt met bestaande wetenschappelijke kennis, praktijkervaring en zorginhoudelijke expertise. De vraag van toen blijft voor mij de vraag van nu: wat kan iemand nog zelf, wat wil iemand weer kunnen en wat is daarvoor nodig?
En toen kwam de praktijk
Ongeveer twee jaar na die eerste ontwikkeling kreeg TOEK binnen Kwadrant verder ruimte, in een pilot in Drachten die oorspronkelijk was ingericht rondom ‘korte zorg’. Het samen ontwikkelen en de eerste praktijkverkenning waren er dus al vóór de pilot.
Natuurlijk spelen vergrijzing en personeelstekorten een rol in de zorg. Maar daarvoor is TOEK niet ontwikkeld, en ook niet om zorg zo snel mogelijk af te bouwen. Het begon bij Beppe Minke en bij de vraag wat iemand zelf wil en kan, en welke steun daarbij past. Als zorg nodig blijft, dan moet die er zijn: passend, veilig en verantwoord.
Ik kan als projectleider een goed idee hebben, maar ik kan TOEK niet in mijn eentje maken. Daar zijn cliënten en naasten voor nodig, collega’s die meedenken en hun ervaringen delen, en draagvlak in een organisatie die ruimte geeft om te oefenen en te leren. Zonder die mensen komt er geen blijvende verandering.
Dat samen ontwikkelen wil ik vasthouden. Luisteren naar wat mensen belangrijk vinden, proberen wat werkt en bijstellen waar dat nodig is. Zo blijven we ook met TOEK leren.
Minke
Meer over het team in Drachten